PEDRA DA SERPE

PEDRA DA SERPE by antonsantos4 on Sketchfab

Pedra de granito exenta (90x80 cms), cáseque esférica con grabado serpentiforme, pero sen varias cazoletas, ao contrario do que di a bibliografía.

O petróglifo consiste nunha liña ondulante cunha coviña nun dos seus extremos.

Atópase ao pé da capela adicada á Virxe dos Remedios, noutrora chamada a Virxe do Castro (século XVII), xa que está asentada sobre un xacemento castrexo. Este asentamento - o Castro dos Remedios- sitúase na parroquia de Tirán, concello de Moaña (Pontevedra).

As crónicas orais relatan que o emprazamento orixinal desta pedra era outro, pero sería trasladada máis tarde ao carón da igrexa e fixada a un soporte de cemento. Malia todo isto, a existencia deste petróglifo deu lugar á formación de moitas lendas - case todas ambientadas na noite de San Xoán- que na realidade son variacións unhas doutras.

Modelo realizado por Antón Santos, alumno de TIC I de 1º bach.B

Sendeiro da poza da Moura (Moaña)

Powered by Wikiloc

Creado por: jesussimon

DIFICULTADE: Fácil

DURACIÓN: 7,35 km

Este sendeiro sinalizado sorprende pola súa contorna natural malia desenrolarse nunha zona de proximidade ao hábitat humano. 

Podemos comezalo na igrexa de San Pedro, ao carón da estrada que une Domaio con Moaña e logo de andar uns centocincuenta metros polo asfalto xa nos metemos por camiños. 

Pasamos polo muíño de cubo de Fondón e subimos pola costa de Verdeal, vendo as primeiras fervenzas do rego Miñouva. Unha vez que atrevesedes a vía rápida, tende coidado ao chegar a un cruzamento: subide pola dereita para ver uns fermosos muíños de cubo e a poza da Moura, nun lugar con vistas panorámicas a ría de Vigo. 

Volvemos atrás dando unha pequena volta ata o cruzamento que citei antes e entón collemos o camiño da dereita, pasando por debaixo da urbanización Golf Domaio e pronto acadamos o rego da Freixa, que vai ser o fío condutor da baixada. 

A frondosidade do bosque de ribeira fáinos esquecer donde estamos e comeza unha sucesión de vellos muíños: ata quince contei eu. Atravesamos a vía rápida de novo, agora por un túnel e tomade o camiño da dereita que vos achega de novo ao rego da Freixa. 

No barrio de Palmás atopámonos cun área de lecer, con súa fonte, e coa ermita de San Bieito. Xa preto da estrada a Moaña o sendeiro atópase un pouco cegado polo mato (son uns poucos metros); vos continuade sempre procurando as beiras do rego da Freixa. 

Chegados a estrada a Moaña, imos cara o porto de Domaio e proseguimos pola beira marítima ata acadar o punto de comezo.

Sendeiro de Rialdarca (Moaña)

Powered by Wikiloc

Creada por: jesussimon

DIFICULTADE: FÁCIL
DURACIÓN: 3Km

Unha ruta lineal e fácil, de 3 km, que sigue o curso do rego de Rialdarca, entre a Igrexa do Carme, no centro da vila de Moaña, e a estrada PO-313 Marín - Moaña. 

Metémonos pola Travesía Xogo da Bola e ao trinta metros collemos un carreiro entre hortas e que acada a ribeira do rego de Rialdarca. Veremos o muíño da Xeira e un lavadoiro soterrado, preto dunha pequena fervenza, e augas arriba o muíño de Vázquez. 

A vexetación e arboreda é abondosa e atravesamos o regato dunha a outra beira por dúas pontellas. O seguinte muíño é o de Trigo e formando conxunto temos a fonte e o lavadoiro de Rialdarca. Seguimos acompañando ao rego e a uns cincuenta metros facemos un pequeno desvío a dereita para chegar a fonte do Cano. 

Retomamos as marxes do rego e, un pouco máis adiante, pasamos polo muíño de Pereira e o vindeiro será o de Sanchelán, coa súa canle que alimenta o cubo. 

Acadada a estrada que une Moaña con Marín, baixamos pola estrada e enseguida entramos polas rúas, volvendo ao momento de partida paseando entre ruas típicas.

Sendeiro do Río da Fraga, Chan de Arquiña e Torre de Meira

Powered by Wikiloc, Ruta creada por Soyelquesoy

Fuente comentario: Grupo de Andainas Rías Baixas

DIFICULTADE: MODERADA
DURACIÓN: 20,29Km

Esta ruta é espectacular, e se atopa en moi boas condicións para o senderista. Transcorre en boa parte do seu percorrido polas terras de Moaña regadas polo Río dá Fraga, un regato que nace no Monte Xaxán, un dos mais caudalosos do Morrazo e que tamén é coñecido como Río Dos Ladróns. 

Ao longo da súa canle, nunha e outra beira, irán aparecendo figuras de muíños, moitos dos cales xa non funcionan pero que contribúen á beleza da senda. 

O camiño vai serpeando co regato que nos ofrece diferentes estampas. Xa tranquilo e repousado, xa embravecido en rápidos e caídas de auga...pero destacan sobre todo as diferentes pozas que iredes atopando e que en épocas calorosas poderedes aproveitar para darvos un mergullo. 

E, sobre todo, non deixedes de achegarvos a contemplar as dúas fervenzas que o seu leito forma xogando cos desniveis que nel atopa. 

A primeira é bonita, pero eu resalto sobre todo a segunda, case unha descoñecida, pero que é unha auténtica marabilla deslizándose cal cola de cabalo montaña abaixo, nunha contorna realmente fantástica. 

Para cruzar de beira a beira, neste percorrido hai imnumerables pasarelas e pontes de madeira que facilitan a trasfega. 

Atoparédesvos elementos arbóreos propios de ribeira, alisos, bidueiros, fresnos, salgueiros, pero tamén o autóctono carballo. 

E, deixando atrás A Fraga, dirixímonos, ascendendo, cara a Chan dá Arquiña. Alí o dolmen, xoia das crenzas dos nosos devanceiros prehistóricos, saúdanos tranquilo e repousado. 

Xa descendendo, iremos obtendo diferentes visións da Ría de Pontevedra e a Illa de Ons por unha banda. Polo outro, A Ría de Vigo, coa silueta das Illas Cíes na súa bocana. 

E, sen dúbida, non podedes perdervos A visita á Torre de Meira, auténtico miradoiro sobre Moaña e a Ría De Vigo que tamén atoparedes nesta camiñada. 

Dolmen de Chan de Arquiña

chandaarquinha by noataboas on Sketchfab

Tipo de ben: Monumento megalítico (túmulo, dolmen, pedrafita...), 
Concello: Moaña / Morrazo (comarca)
Parroquia: Domaio
Lugar: entre os cumes de Domaio e Xaxán, a unha altura de 548m
Cronoloxía: Neolítico
Descrición:

O Chan da Arquiña está situado a unha altitude considerable, uns 500 m sobre o nivel do mar, ó pé do Xaxán, nunha zona chaira que en Galicia denomínase como "chan". É un monumento funerario que se construiu fai máis de cinco milenios.

O dolmen do Chan da Arquiña está moi enterrado na súa mámoa ovalada. Consérvase en moi bo estado, ainda que é problable que teña sufrido alteracións ao longo da súa historia, sobre todo debido a expoliaciones indebidas provocadas polos buscadores de tesouros.

Presenta unha tipoloxía típica: cámara poligonal e corredor orientado cara o leste. A anta componse de 11 pedras verticais na cámara e 5 no corredor. A cámara está recuberta por unha tampa e catro lousas cobren o corredor. No interior hai restos de ocre, o que pode indicar houbo pinturas. Hai que lembrar que os antepasados cubrían estes entrerramentos pétreos con terra, dando lugar á forma característica de mama, de onde provén o nome de "mámoa". A particularidade deste dolmen é que presenta un corredor incipiente; é dicir, que non se sabe se é un corredor ou unha segunda cámara, para facer ofrendas. Nas escavacións dos anos 50, levadas a cabo por Ramón Sobrino Lorenzo-Ruza atopáronse restos dun enxoval funerario composto por utís de pedra e restos de cerámica, de vaso campaniforme, e outros materiais como machadas e coitelos.

O dolmen atópase nunha área de recreo moi ben coidada, cun souto, mesas para comer, etc. Pero o perigo é que non hai a suficiente separación entre o dolmen e as mesas e grellas. Deste xeito réstaselle importancia ó xacemento, co perigo de que os rapaces salten enriba del. Dá a impresión de que é unha grella máis.

Fonte: patrimoniogalego.net (Manuel Rial) e galiciamaxica.eu (Teto de Dios)